Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009


Επίσης σύμφωνα με τη Unicef, 26,500-30,000 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα εξαιτίας της φτώχιας. Και «πεθαίνουν ήσυχα στα πιο φτωχά χωριά του πλανήτη, μακριά από τον κόσμο. Όντας αδύναμα και χωρίς προσοχή στη ζωή, τα συγκεκριμένα πλάσματα γίνονται αόρατα και στο θάνατο.»
Περίπου 27-28% των παιδιών στις αναπτυσσόμενες χώρες υπολογίζεται ότι είναι υποσιτισμένα. Οι 2 περιοχές που «ευθύνονται» για το μέγεθος αυτό είναι η Νότια Ασία και η –κάτω από τη Σαχάρα- Αφρική.
Περίπου 72 εκατομμύρια παιδιά στην ηλικία του δημοτικού στον αναπτυσσόμενο κόσμο δεν ήταν στο σχολείο το 2005. 57% αυτών ήταν κορίτσια. Και αυτό θεωρείται αισιόδοξο μεγέθος.
Περίπου ένα δις άνθρωποι έζησαν την αυγή του 21ου αιώνα χωρίς να μπορούν να διαβάσουν ένα βιβλίο ή να υπογράψουν.
Λιγότερο από 1% του ποσού που δαπανά ο κόσμος για όπλα αρκούσε για να βάλει όλα τα παιδιά στα σχολεία το 2000.
Το πρόβλημα του πόσιμου νερού επηρεάζει τη μισή ανθρωπότητα:
Κάθε χρόνο τα παιδιά χάνουν 443 εκατομμύρια μέρες από ασθένειες που προκαλούνται από το ακατάλληλο νερό.
Οι δαπάνες για το νερό και την υγιεινή είναι πολύ υψηλές στις πιο φτωχές χώρες. Η Αφρική – κάτω από τη Σαχάρα – δαπανά περίπου το 5% του συνολικού ΑΕΠ, ή 28,4 δις δολάρια κάθε χρόνο. Το ποσό αυτό υπερβαίνει το συνολικό ποσό βοήθειας προς τις χώρες αυτές το 2003.
• Συνολικός αριθμός παιδιών στον κόσμο: 2,2 δις• Αριθμός φτωχών παιδιών: 1 δις
Για τα 1,9 δις παιδιών στον αναπτυσσόμενο κόσμο, υπάρχουν:
• 640 εκατομμύρια παιδιά χωρίς επαρκή στέγη.• 400 εκατομμύρια παιδιά χωρίς πρόσβαση σε πόσιμο νερό.• 270 εκατομμύρια παιδιά χωρίς πρόσβαση σε υπηρεσίες υγιεινής.
121 εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο είναι εκτός εκπαίδευσης.
10,6 εκατομμύρια παιδιά πέθαναν το 2003 πριν φτάσουν στην ηλικία των 5. Ο αριθμός αυτός ισούται με τον πληθυσμό των παιδιών στην Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ελλάδα και στην Ιταλία.
1,4 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από έλλειψη πρόσβασης σε πόσιμο νερό και συνθήκες υγιεινής.
2,2 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο επειδή δεν εμβολιάζονται.
15 εκατομμύρια παιδιά μένουν ορφανά εξαιτιάς του ιού του AIDS.

Πέρα απο την εργασια και την κακοποιηση πιανοντας και το θέμα της μορφωσης διαπιστώσαμε μέσα από έρευνες ότι :

113 εκατομμύρια παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο.
900 εκατομμύρια ενήλικες είναι αναλφάβητοι.
Το 1/3 όλων των παιδιών στην Αφρική δεν συμπληρώνουν ΠΟΤΕ 5 χρόνια στο σχολείο που αποτελεί το ελάχιστο για την απόκτηση στοιχειωδών γνώσεων.
Έτσι, αν ο πληθυσμός της γης αποτελούνταν από 100 ανθρώπους, οι 70 θα ήταν αγράμματοι και ένας μόνο θα είχε ανώτατη εκπαίδευση.
Κάθε χρόνο ένας σημαντικός αριθμός παιδιών, ακόμα και της πιο τρυφερής βρεφικής ηλικίας, παραπέμπονται σε παιδιατρικά νοσοκομεία με ανεξήγητους σωματικούς τραυματισμούς που θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική και ψυχοκοινωνική υγεία τους, αλλά ακόμα και την ίδια τους τη ζωή.Ως παιδική σωματική κακοποίηση (ΠΣΚ) (σε διάκριση από την παραμέληση, τη σεξουαλική κακοποίηση και τη συναισθηματική κακοποίηση παιδιού) ορίζουμε την "χρησιμοποίηση βίας ή άλλων ηθελημένων, "όχι τυχαίων" πράξεων εις βάρος παιδιών (ατόμων έως 18 ετών) από γονείς ή άλλα πρόσωπα, η οποία προκαλεί πόνο, τραυματισμό ή μόνιμη βλάβη στη σωματική και κάθε άλλη λειτουργία και ανάπτυξη του παιδιού".
Το πρόβλημα της ΠΣΚ είναι δύσκολο να οριστεί με σαφήνεια λόγω των διαφορών που υπάρχουν στις συνήθειες και στις στάσεις των ανθρώπων όσον αφορά στην ανατροφή των παιδιών στις διάφορες χώρες. Η σωματική τιμωρία (το ?ξύλο?) στα παιδιά, λόγου χάριν, αποτελεί συνηθισμένη και αποδεκτή πρακτική για την πειθαρχία των παιδιών σε αρκετές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, ενώ σε άλλες (π.χ. Η.Π.Α., Σουηδία, Ολλανδία) θεωρείται ΠΣΚ και απαγορεύεται δια νόμου.
Πότε αναγνωρίστηκε ως πρόβλημα;
165 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο εργάζονται σε συνθήκες ακατάλληλες για την σωματική, ψυχική και πνευματική τους ανάπτυξη. Ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας από το 1999 καταγράφει την κατάσταση και προτείνει μέτρα αντιμετώπισης του φαινομένου που αφορά τόσο τις αναπτυσσόμενες χώρες όσο και τις αναπτυγμένες.
Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι πάνω από 150.000 παιδιά έως 18 ετών εργάζονται, ενώ 460.000 παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών ζουν σε συνθήκες φτώχειας.
ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΑΝΦΕΡΟΥΜΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΔΙΑΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝΤΑΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.ΕΝΤΟΝΟΤΕΡΟ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΒΑΘΜΟ.

Διακήρυξη των δικαιωμάτων του παιδιού
Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
<Βικιθήκη:Ιστορικά έγγραφα
Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του παιδιού
1959

Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών - UNICEF

ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Επειδή οι λαοί των Ηνωμένων Εθνών επιβεβαίωσαν στο χάρτη την πίστη τους στα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου και την αξιοπρέπεια και την αξία της ανθρώπινης προσωπικότητας και αποφάσισαν να προωθήσουν την κοινωνική πρόοδο και καλύτερα επίπεδα ζωής σε συνθήκες μεγαλύτερης ελευθερίας.
Επειδή τα Ηνωμένα Έθνη, διακήρυξαν στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, πως ο καθένας δικαιούται να απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που προβλέπονται στην Διακήρυξη χωρίς κανενός είδους διάκριση φυλής, χρώματος, φύλου, γλώσσας, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, εθνικής ή κοινωνικής καταγωγής, περιουσίας, οικογενειακής προέλευσης ή άλλης κοινωνικής θέσεως.
Επειδή το παιδί έχει ανάγκη, λόγω της φυσικής και πνευματικής του ανωριμότητας, από ιδιαίτερη προφύλαξη και φροντίδα, συμπεριλαμβανομένης και της κατάλληλης νομικής προστασίας, τόσο πριν όσο και μετά τη γέννησή του.
Επειδή η ανάγκη για τέτοια ιδιαίτερη προστασία, διατυπώθηκε στη Διακήρυξη της Γενεύης για τα δικαιώματα του Παιδιού το 1924 και αναγνωρίστηκε στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στα καταστατικά των ειδικευμένων οργανισμών και των διεθνών οργανώσεων που ενδιαφέρονται για την ευημερία των παιδιών.
Επειδή η ανθρωπότητα οφείλει στο παιδί ό,τι καλύτερο έχει να δώσει
Γι΄ αυτό τώρα η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
Προβαίνει σ΄ αυτή τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού για να μπορεί το παιδί να ζήσει ευτυχισμένο τα παιδιά του χρόνια και να απολαμβάνει, για το δικό του καλό και το καλό της κοινωνίας, τα δικαιώματα που περιέχονται στη Διακήρυξη και καλεί τους γονείς, τους άνδρες και τις γυναίκες σαν άτομα, τις εθελοντικές οργανώσεις, τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης και τις εθνικές Κυβερνήσεις να αναγνωρίσουν τα δικαιώματα αυτά και να επιδιώξουν την τήρησή τους με νομοθετικά και άλλα μέτρα, που θα ληφθούν προοδευτικά, σύμφωνα με τις ακόλουθες αρχές:
ΑΡΧΗ ΠΡΩΤΗ
Το παιδί θα απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα που προβλέπονται σε τούτη τη Διακήρυξη. Τα δικαιώματα αυτά αναγνωρίζονται σε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά χωρίς διάκριση φυλή, χρώματος, φύλλου, γλώσσας, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, εθνικής ή κοινωνικής καταγωγής, περιουσίας, οικογενειακής προέλευσης ή άλλης κοινωνικής θέσεως του ίδιου του παιδιού ή της οικογενείας του.
ΑΡΧΗ ΔΕΥΤΕΡΗ
Το παιδί θα απολαμβάνει ιδιαίτερη προστασία και θα του παρέχονται, με νομοθετικά ή άλλα μέσα, ευκαιρίες και δυνατότητες για να μπορέσει να αναπτυχθεί σωματικά, ψυχικά, ηθικά, πνευματικά και κοινωνικά, με τρόπο φυσιολογικό και υγιεινό και σε συνθήκες ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Όταν θεσπίζονται νόμοι για το σκοπό αυτόν, πρωταρχική φροντίδα θα είναι η εξασφάλιση των πραγματικών συμφερόντων του παιδιού.
ΑΡΧΗ ΤΡΙΤΗ
Στο παιδί θα αναγνωρίζεται από τη στιγμή της γεννήσεώς του το δικαίωμα να έχει όνομα και εθνικότητα.
ΑΡΧΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
Το παιδί θα απολαμβάνει τα δικαιώματα της κοινωνικής ασφάλειας. Θα του αναγνωρίζεται το δικαίωμα να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται με υγεία.Για το σκοπό αυτό θα παρέχεται στο παιδί και τη μητέρα του ιδιαίτερη φροντίδα και προστασία, στην οποία περιλαμβάνεται και η ικανοποιητική προγεννητική και μετά – γεννητική μέριμνα. Το παιδί θα έχει το δικαίωμα ικανοποιητικής διατροφής, στεγάσεως, ψυχαγωγίας και ιατρικής περιθάλψεως.
ΑΡΧΗ ΠΕΜΠΤΗ
Το παιδί που μειονεκτεί σωματικά, διανοητικά ή κοινωνικά θα απολαμβάνει την ιδιαίτερη μεταχείριση, εκπαίδευση και φροντίδα που απαιτεί η ειδική κατάστασή του.
ΑΡΧΗ ΕΚΤΗ
Το παιδί έχει ανάγκη, για την πλήρη και αρμονική ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, από αγάπη και κατανόηση. Θα μεγαλώνει, όπου είναι δυνατόν, με την ευθύνη και την φροντίδα των γονέων του και πάντοτε σε μια ατμόσφαιρα στοργής και ηθικής και υλικής ασφάλειας. Το παιδί της τρυφερής ηλικίας, δεν θα αποχωρίζεται από την μητέρα του παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Η κοινωνία και οι δημόσιες υπηρεσίες θα έχουν το καθήκον να παρέχουν ιδιαίτερη φροντίδα στα παιδιά χωρίς οικογένεια και στα παιδιά που δεν έχουν επαρκή μέσα συντηρήσεως. Η παροχή κρατικών επιδομάτων και άλλης βοήθειας για τη συντήρηση των παιδιών πολυμελών οικογενειών είναι επιθυμητή.
ΑΡΧΗ ΕΒΔΟΜΗ
Στο παιδί αναγνωρίζεται το δικαίωμα της εκπαίδευσης, η οποία θα παρέχεται δωρεάν και θα είναι υποχρεωτική, στη στοιχειώδη τουλάχιστον βαθμίδα. Στο παιδί θα παρέχεται μια εκπαίδευση που θα προάγει τη γενική παιδεία του και θα του δώσει τη δυνατότητα με βάση την αρχή της ισότητας των ευκαιριών να αναπτύξει τις ικανότητές του, την ατομική του κρίση και το αίσθημα της ηθικής και κοινωνικής ευθύνης του και να γίνει ένα χρήσιμο μέλος της κοινωνίας.
Τα πραγματικά συμφέροντα του παιδιού θα αποτελούν την κατευθυντήρια αρχή εκείνων που είναι υπεύθυνοι για την εκπαίδευση και την καθοδήγησή του. Η ευθύνη αυτή ανήκει κατά πρώτο λόγο στους γονείς του.
Το παιδί θα έχει κάθε ευκαιρία για παιχνίδι και ψυχαγωγία, που πρέπει να κατευθύνονται προς τους ίδιους σκοπούς που επιδιώκει και η εκπαίδευση. Η κοινωνία και οι δημόσιες υπηρεσίες θα επιδιώξουν να προωθήσουν την απόλαυση του δικαιώματος αυτού.
ΑΡΧΗ ΟΓΔΟΗ
Το παιδί θα είναι σε κάθε περίπτωση από τους πρώτους που θα απολαμβάνουν προστασία και περίθαλψη.
ΑΡΧΗ ΕΝΑΤΗ
Το παιδί θα προστατεύεται από κάθε μορφή εγκατάλειψης, σκληρότητας και εκμετάλλευσης. Δεν θα είναι αντικείμενο κανενός είδους συναλλαγής.
Το παιδί δεν θα προσλαμβάνεται σε εργασία πριν φτάσει στη κατάλληλη κατώτατη ηλικία. Σε καμία περίπτωση δεν θα εξαναγκάζεται ή θα του επιτρέπεται να απασχολείται σε εργασία ή επάγγελμα που θα ζημιώνει την υγεία ή την εκπαίδευσή του ή θα παρεμποδίζει την σωματική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξή του.
ΑΡΧΗ ΔΕΚΑΤΗ
Το παιδί θα προστατεύεται από κάθε ενέργεια που μπορεί να ενθαρρύνει φυλετικές, θρησκευτικές ή όποιας άλλης μορφής διακρίσεις. Το παιδί θα ανατρέφεται με πνεύμα κατανόησης, ανοχής, φιλίας μεταξύ των λαών, ειρήνης και παγκόσμιας αδελφοσύνης και με πλήρη συναίσθηση ότι η δραστηριότητα και οι ικανότητές του πρέπει να αφιερώνονται στην εξυπηρέτηση των συνανθρώπων του.